Friday, July 22, 2011

Welcome to the Show

Έτσι είναι
Στρατιωτάκο μου.
Άμα μου
• απειλούν το δικαίωμα έκφρασης
–έστω έμμεσα –
• φκάλλω τζιέρρατα τζιαι ουράν .
Έχεις απόλυτον δίκαιον.
Είναι θέμα εμπειριών μεσ’ τη ζωή.
Αρνούμαι
να υποστώ
• τον ίδιο εξευτελισμό
όπως ο ένας εκ των δύο
που είχαν συνεισφέρει στο DNA μου.

• Ανεμίζοντας…

Αρκετά με τις μονάδες τώρα. Πριν όμως πάμε στα σύνολα, πρώτο μουσικό διάλειμμα, πρώτη πόρτα αριστερά,
• στο δωμάτιο με τα φωτάκια παρακαλώ:

Το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει
είναι μονότονο και ντρέπεται να κλαίει
είναι Φ.ονότονο και ντρέπεται να κλαίει
το εμβατήριο που του ‘μαθαν να λέει

[Κωστούλα Μητροπούλου]


***



Ραντίζοντας.

Και να μην φοράς χακί… και να μην νοιώθεις στρατευμένος, τόσος κόσμος πάνω-κάτω σε βηματισμό, θα σου μείνει κάποιο κουσούρι. Στο τέλος χτυπάς κατά συρροή Προ-σό-ΧΗ! Έξω, • στο κατακαλόκαιρο της Κύπρου, τρεις το μεσημέρι. Αν υπάρχει κόσμος που σε αγαπά, μία κίνηση μπορεί να κάνει για να σε σώσει. Λάστιχο με δροσερό νεράκι. Θα ξευτιλιστείς ολίγον τι, θα θυμώσεις μαζί τους θα σε κερδίσει η δροσιά.

Γιατί αλλιώς θα βλέπεις πολύχρωμα ανθρωπάκια.



Τα μαυροκοκκινοροζέ που τόσο καιρό μαζεύονταν 15-30 ή 50-150 σε ποικιλόμορφες συγκετρώσεις διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης, είδαν τώρα να μαζεύονται όλες οι αποχρώσεις του κυανού μαζί με μωβ βούλες, πράσινες βούλες, θα σας γελάσω –δεν βλέπω και πολύ καλά. Κάποτε περιμένουν να συμβεί το μέγα θαύμα της ριζοσπαστικοποίησης μιας κόκκινης λαίλαπας αντ’ αυτού όμως βρέθηκαν να υποχωρούν ατάκτως εντός της. Μετά, τα πιο στρουμφάκια απ’ τα στρουμφάκια… πίστεψαν ότι θα καθοδηγήσουν τον κυανό ποταμό αλλά… φευ… αυτός αποφάσισε ότι και σαν πολλοί παραπόταμοι καλά περνούσαν.
Άμα δεν έχεις ρεύμα…
Και κανένας απ’ τους μαυροκόκκινους, τους ροζέ και τους άλλους παρτσακλούς χρωματισμούς … αλλά και απ’ τους κόκκινους–κατακόκκινους–πιοκόκκινουςκιαπτουςκόκκινους δεν αντιλαμβάνεται πως συσπειρώθηκαν απλά και μόνο για να γίνει πιο εύκολο το σφιχταγκάλιασμα από τους Πνευματικούς Πατέρες του Κυανού ποταμού. Κωθώνια!

Τι λέγαμε;
Α… για χρώματα!

Χρώματα;

Καμώματα. Χωρίς χρώματα.
Του Σιδηρόπουλου.

1η Εκτέλεση και πιο γνωστή,
• ΕΔΩ

• Τους στίχοι, εδώ.

2η Εκτέλεση:
Έχει πιο χαμηλό τέμπο και πιο ανοιχτό μα χειρότερο ήχο, με το μπάσο να βγαίνει υποτονικά απ’ τα ηχείαη κιθάρα μουγκήο Παύλος να ξελαρυγγίζεται άτσαλαόμωςαπ’ τα 2:30 και μετά να χει φύγει εντελώςσουλατσάρει ως μαϊμού επί σκηνής κατά το σόλο του πιάνου, ηλεκτρικά παρενοχλεί τα πνευστά, πάειπάει…. έφυγε το παιδίέτη φωτός μπροστά–πίσω, παντού. Ζζζζζζζβββββιιίιιινννννν! Έφυγε. Εντελώς.

Επιδόρπιο:
Δεν καμώθηκα ποτές το εργατόπαιδο. Λουμπένπρολεταριάτ και ξερό ψωμί. Αρνούμαι να είμαι παραγωγικός κατά τον δικό σας ορισμό. Κι΄ ο Παύλος όμως, με τον αρχοντικό του τρόπο, λούμπεν ήταν. Το πνεύμα, ο οίνος, η οινοπνευματώδης σάρκα, λάβετε–φάγετε–τούτο εστί το σώμα μου:
• Είναι η ώωωωρααααα που ξυπνάαααααανεεε τα Φα-ντάα-σματα κι εγώ γυρνάω μόοοονοος…

Labels:

14 Comments:

Blogger the Idiot Mouflon said...

Εναλλακτικά: Willkommen

22/7/11 21:02  
Anonymous Λεμέσια said...

Όσοι τον γνώρισαν, λένε ότι ήταν ένα πολύ ευγενικό παιδί ο Παύλος Σιδηρόπουλος...

Η φαντασία στην εξουσία :)

www.youtube.com/watch?v=R3DO-GEBhVc

22/7/11 23:37  
Blogger Αστάρτη said...

Πώς γίνεται να είσαι ληγμένος (οχι εσύ καλέ μου) και να μεν το έχεις πάρει χαμπάρι..ούτε καν όταν αρχίσεις να ΒΡΩΜΕΙΣ..

Δεν είμαι φαν του Τζίμη αλλά..
http://www.youtube.com/watch?v=koo0_bag_h8

22/7/11 23:41  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Αστάρτη

"...Ο Γιαρουζέλσκι* κάνει πίπες στην Ομόνοια
κι εσύ χτυπιέσαι με κουμπιά και ηλεκτρόνια
μπροστά σε βίντεο κυκλώματα δαιμόνια..."

Για απόσυρση είμαι. Εγώ είμαι φαν του τζίμη. Εγώ πήρα το χαπάκι μου. Για αυτό τώρα γράφω σαν ρομπότ.

@Λεμέσια
Ντάνκε. Δια άσμαν αποταθείτε κάτωθεν.

Πάρτε:
http://www.youtube.com/watch?v=svenpbxgXTU

http://www.youtube.com/watch?v=6hLA0G-KIwA

"...Μικροαστοί θα σας φάνε τα παιδιά σας
θα σας φάνε ζωντανούς
Κανίβαλοι, κανίβαλοι θα γίνουνε..."

23/7/11 00:09  
OpenID maria t. said...

Ζζζζζζζβββββιιίιιινννννν!

23/7/11 12:15  
Anonymous rose said...

τις περισσότερες φορές δεν ειχαμε καν επιλογή ... ωστόσο, τα δίδακτρα τα προπληρώσαμε, διπλά και τρίδιπλα και έτσι μπορούμε ως ζωάκια του βουνού και του κάμπου να ανεμίζουμε τα μεμέ μας στο δροσερό αεράκι...


ευγε γιε του πατέρα και εγγονέ του παππού, οταν πας παραλία και διαπιστώσεις πως είναι δροσερά, βελαξε να σ ακουσω, μπορεί να κατηφορησω ...

23/7/11 14:07  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Maria T.
Μμμππόοιιιιιιιιιιιιιιγγκκ!


@Rose
Σε έπιασε το φεμινιστικό σου που δεν αναφέρθειν στα μητρογονικά μου Ρόουζ; Εξήγηγη απλή: είναι νεκροί και δεν μπορούν να τους πειράξουν.

Προς το παρών, είμαι ακόμα στην αυλή και με πρόσχημα το πότισμα του κήπου... αυτοραντίζομαι.

23/7/11 14:15  
Blogger Defiance said...

This comment has been removed by a blog administrator.

23/7/11 17:53  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Defiance

Sorry που έσβησα το σχόλιο αλλά αποφάσισα σαν τον Χατζηγίανη: "δεν έχω χρόνο για άλλο πόνο".

Ελπίζω να κατανοείς.

23/7/11 17:55  
Blogger Defiance said...

Ελεύθερα. Αλλά άλλο τραούδι ρε φίλε. Όι τζα Χατζηγιάννη.

23/7/11 18:02  
Anonymous the Idiot Mouflon said...

Ευχαριστώ για την κατανόηση.

Σε στιγμές σουρεάλ... και το Kitsch εν' χρήσιμο.

23/7/11 18:06  
Blogger rose said...

μεμε εχουμε όλοι (σπαζοκεφαλια για τους μη εξοικειωμενους φίλους μας με gender issues [sic])

απ την άλλη, οι δειλοι τα βαζουν με νεκρους Αντρες και όταν ζουν με τις ..γυναίκες ή τις κόρες τους

και εκει ακολουθείται μια ισορροπημενη τάση

με λίγα λογια:
ισοτητα βρισκεις στην ανθρωπινη ηλιθιότητα, τα ισοπεδώνει και άρα όοοολοι είναι ίσοι! ακόμα και αντρες - γυναίκες!!

ειπαμε - φεμινιστρια είμαι δευτερα τεταρτη Σαββατο. αααααα

23/7/11 22:57  
Blogger ΠΛΑΝΗΤΑΣ said...

Πόσο μπροστά παίζει να ήταν ο πρίγκηψ... αυτό το τραγούδι είναι μία μουσική προφητεία. Όπως και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του. Δε ξέρω αν είμαι τόσο κολλημένος με αυτό το άτομο επειδή στιγμάτισε την μουσική μου εφηβεία, και ξανάρχομαι στα τραγούδια του γιατί μόνο αυτά μπορούν να εκφράσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκομαι κάθε φορά. Ξέρω πάντως ότι έχει πειραματιστεί με άπειρες μουσικές, το rocknroll το funk το δημοτικό το ρεμπέτικο το μπλουζ και δεν απέτυχε πουθενά.

Και κάτι άλλο (ως προς το πολιτικό σκέλος του ποστ) που σκέφτομαι έντονα όσο βλέπω όλα αυτά που συμβαίνουν σε Ελλάδα και Κύπρο (Αγρινό δε ξέρω αν το βλέπεις και συ έτσι): αισθάνομαι πιο ανέστιος από ποτέ.

Ούτως η άλλως η γενιά μου στιγματίστηκε από το "ΔΕ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ" αλλά όσο μεγαλώνω και πέφτουν τα ιδεολογικά προσωπεία πολλών χώρων και ανθρώπων, διακρίνεται ευκολότερα το στυγνό συμφέρον. Και τα αδηφάγα δόντια τους πίσω από τα ωραία λόγια.

24/7/11 13:53  
Blogger the Idiot Mouflon said...

Μα, αγαπητέ, εσύ είσαι ΠΛΑΝΗΤΑΣ και μπορείς, πρέπει να γυρνάς εδώ κι εκεί.

24/7/11 14:03  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home