Saturday, November 04, 2006

Μπάρ "το Ναυάγιο"


Χωνεύοντας μια μακαρονάδα με κοτόπουλο και μανιτάρια, παρακολουθούσα τις βυζαντινές… εεε… scuse, εκκλησιαστικές εκλογές. Μετά την αποχώρηση των «λαϊκών» του Κύκκου Νικηφόρου έκανε δηλώσεις εκείνο το παιδί θαύμα, ο Θεολόγος Πιτσιλλίδης. Τον συγκεκριμένο δεν τον πολυσυμπαθώ γιατί χρησιμοποιεί την ευφράδεια και την ευστροφία του όχι για να «σώσει ψυχές» αλλά για να προωθήσει ατζέντες. Όμως εκείνη τη στιγμή κέρδισε τη συμπάθεια μου.

Και εξηγώ… Κάποια κυράτσα -εμφανέστατα άγαμη -ακούστηκε να του φωνάζει «σπίτιν σου Πιτσιλλίδη, σπίτιν σου». Η φωνή της ήταν ποτισμένη με τη χολή χιλίων οπαδών ποδοσφαιρικής ομάδας. Έμοιαζε με μικρό, χαιρέκακο παιδί που χτυπά με μανία τα παιγνίδια του μετά από υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης –παιδί όμως με την προοπτική ενός Χίτλερ. Κάπως έτσι φανταζόμουν το πλήθος που φώναζε "Σταύρωσον..."

Μπορούσα –ακούγοντας στο μυαλό μου τον Πανούση να αναφωνεί «δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτεεεεεέ, οπαδεεεεεεέ, οπαδέ-ε-ε» -να οσμιστώ τον βόθρο που πλημμύριζε τη ψυχή της. Αυτή είναι η «Διδασκαλία της Αγάπης»;

Κάποτε, στο γυμνάσιο, τα «ελληνόπουλα» του κατηχητικού με προσέγγιζαν με το ίδιο ύφος. «μα χέλεις να πεις ρε Ηλίθιο Αγρινό, εσού εν’ πιστέφκεις στο Θεο; Εν πάεις εκκλησία; Ρε, μα η μάνα σου εν ξενιτζία»; Το ίδιο ύφος συναντά κανείς και όποτε η Ομόνοια «δέρει» το ΑΠΟΕΛ ή vice-versa. Το ίδιο και στις πολιτικές εκλογές. Ακόμη και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και στην κοινωνική μας ζωή έτσι είμαστε οι Κύπριοι … χαιρέκακοι, μισαλλόδοξοι, με πάθος να νοιώσουμε «νικητές» και με φόβο να «χάσουμε πόντους», μικροαστοί ως τα μπούνια μας, θρασύδειλοι και χέστηδες κατά βάθος. Δεν ξέρω αν οι πολλοί κατακτητές δημιούργησαν ένα συλλογικό και ενσυνείδητο σύμπλεγμα ή αν κάπως έχουν συνεισφέρει σε κάποια γενετική διάβρωση...

Ευρώπη 2006 και ούτε με πολλαπλή κλωνοποίηση
του Πάτερ Παίσιου δεν αγίαζουμε μάτια μου…

Ο Roger Daltrey μου τραγουδά… «I don’t need to be forgiven…

Labels:

3 Comments:

Blogger apotinedra said...

Έτσι είμαστε σαν λαός. Λίγο η ιδιοσυγκρασία μας, λίγο τα κατάλοιπα της σκλαβιάς μας και το σύνδρομο κατωτερότητας που μας χαρακτηρίζει ως λαό παθιαζόμαστε ανούσια, αναλώνουμε όυσία σε άσχετα πράγματα και αγνοούμε βασικές αρχές της ζωής και πράγματα με ουσία.

Τον συγκεκριμένο τύπο που αναφέρεις, την πρώτη φορά που τον άκουσα έμεινα με το στόμα ανοιχτό από την τόση ευφράδεια λόγου τώρα όμως κατάντησε εντελώς γραφικός στα αυτιά μου.

4/11/06 16:56  
Blogger michaella said...

Ο Πιτσιλλίδης εν εκείνος ο νεαρός θεολόγος που μιλά με λέξεις που κανένας εν ξέρει με σκοπό να μεν καταλάβει κανένας τι λαλεί αλλά να ακουστεί σωστός?

Τουλάχιστον το ΑΠΟΕΛ (και λίγο) η ομόνοια έχουν οπαδούς λόγω του ότι παράγουν κάποιο (ποδοσφαιρικό έστω) έργο. Οι παπάδες για ποιο λόγο ακριβώς έχουν?

6/11/06 17:08  
Anonymous Anonymous said...

"Δεν θα γίνεις άνθρωπος ποτέ, οπαδέεε, οπαδέεεε"
Αφιερωμένο στη Μικαέλλα. :Ρ

8/11/06 05:13  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home