Tuesday, November 27, 2007

......................ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΟ

Θυμάται κανείς τη σκηνή του βομβαρδισμού στο
  • του Kusturica;

    Όχι ε;

    Είπα σήμερα να σας θυμίσω λίγο το «δικό μας», το 74. Ούτε ‘γω θυμάμαι το πόλεμο. Ήμουνα 2 ετών τότε.

    Θυμάμαι όμως πως ο πόλεμος δεν τέλειωσε. Όχι, δεν τρελάθηκα τώρα, ήμουνα πάντοτε τρρρρρελλλλλός… Απ’ αυτούς που γνωρίζουν ότι ένας πόλεμος δεν σταματά ποτέ παρά μόνο όταν οι «αντιμαχόμενοι» αποφασίσουν πως τα όποια προβλήματα τους δεν θα τα λύσουν με την άσκηση βίας και την επιβολή.


    Τι είπατε, να μην σκέφτομαι τέτοια; Τι να σκεφτώ δηλαδή; Α… έχει μπάλα σήμερα.

    «…33 χρονάκια θητείας. (copyright Πανούσης)
    Σε ένα γήπεδο λυκείου, μέσα σε μια ζώνη νεκρή.
    Όλο να μπερδεύεις τα πόδια σου και να αναρωτιέσαι.

    Εγώ τώρα τι κάνω;
    Τον αμυντικό;
    Τον επιθετικό;


    Ή το στόχο; »

    (Λύκειο Παλ/ισσας)
    Μη μου σκιάζεστε. Μόνο ...θέλω να σκεφτείτε την εξής εικόνα… ένα άτυχο στρατιώτη που πρέπει να σκοτώνει συνεχώς ένα πλήθος… το οποίο του αρνιέται τον πόλεμο.
    Και τώρα γελάστε.
    (Music: Frankie Goes To Hollywood
    War Effects: Red Baron Demo)

    Labels: ,

    2 Comments:

    Anonymous Purple Clementine said...

    ΧΑ ΧΑ

    29/11/07 10:51  
    Blogger stalamatia said...

    Εγώ θυμάμαι πολύ καλά τους βομβαρδισμούς όταν ακούω πολεμικά αεροπλάνα τινάζομαι ολόκληρη.Και τώρα τινάζομαι όχι από τα αεροπλάνα αλλά από τις βόμβες που πετάνε οι πολιτικοί. Στο δεύτερο τίναγμα μπορείς να πεις ΧΑ ΧΑ .

    1/12/07 19:00  

    Post a Comment

    Links to this post:

    Create a Link

    << Home