Saturday, May 28, 2011

ΠΕΡΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ ΙΙ: Επεξήγηση.

@ Λεμέσια & Αστάρτη.


Ως απάντηση στα σχόλια
• ΕΔΩ.


Δεν ρίχνω σκιές στα άτομα και δεν υποτιμώ την όποια προσπάθεια, είτε λέγεται κίνημα, είτε κούνημα.

Απλά, εξετάζω –με το λίγο μυαλουδάκι που έχω κάτω από τα κέρατά μου –τις όποιες πιθανότητες και προσπαθώ να εντοπίσω ενδεχόμενους κινδύνους.

Κάποιοι εξ αριστερών θύμωσαν γιατί έφαγε γιουχάισμα η κόκκινη τους μπαντιέρα. Εμένα το θέμα δεν μου προκαλεί κάτι. Αφού οι συμβαλλόμενοι –στην πλειοψηφία τους αντιλαμβάνομαι –ήθελαν μόνο σημαίες ελληνικές… τούτο έπρεπε να γίνει σεβαστό. Βέβαια σημαίες ελληνικές κουβαλούσε και η Χούντα αλλά… με συνειρμούς ή χωρίς … αφού θες να συμμετέχεις με τους πολλούς, θα φας με τους πολλούς, θα πιεις με τους πολλούς… και με τους πολλούς θα κοιμηθείς. Αυτά έχει η μαζικότης.

Άσε που με τριγυρνά η υποψία πως ο λόγος του θυμού είναι ο φόβος για την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας σε πορείες / διαδηλώσεις, κλπ.

Προσωπικά θα κατέβαινα σε μια εκδήλωση ΜΟΝΟ αν ήταν κοινή συμφωνία όλων να κουβαλάμε σημαίες …ανύπαρκτες, φανταστικές δηλαδή σημαίες χωρών /κρατών /αυτοκρατοριών / κομμάτων / σωματείων που ΔΕΝ υπάρχουν στην πραγματικότητα. Να βάζαμε παιδιά να κάνουν ζωγραφιές με πουλιά, γατιά, το δέντρο, το σπίτι, λόλα-πάρε-ένα-μήλο… και να τα περιφέραμε αυτά περήφανοι και –κυρίως –σίγουροι για το «δίκαιο του αγώνα».


***

Εξετάζοντας λοιπόν διάφορες προσπάθειες που πρόσφατα έγιναν στην Μαμά Ελλάδα,
βρίσκει κανείς αρκετά παραδείγματα που μπορούν να λειτουργήσουν σαν τροφή για σκέψη.

Π.χ. βρίσκω ότι τα παιδιά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη που ανεβαίνουν σε λεωφορεία / τραμ και –κάνοντας κατάληψη –προσφέρουν το ελεύθερο στους επόμενους επιβάτες είναι όντως μια σημαντική –πάντα κατ’ εμένα –προσπάθεια. Η αύξηση στο κόμιστρο είναι ΒΑΡΥΤΑΤΗ για τον κοινό θνητό, εργαζόμενο ή λούμπεν. Επομένως, η πράξη τους δεν αφορά μόνο μια ιδιοτροπία και μια τάση για αντιπαράθεση με το Νόμο και το «νόμιμο».
Αφορά μια πραγματική ανάγκη και ένα πραγματικό πρόβλημα.

Όμως… αχχχχ… αυτό το όμως…

Οι πράξεις τους (ή/και ο τρόπος παρουσίασης τους από τα ΜΜΕ) μπορεί και να επισπεύσουν την επιβολή νέων, αυτοματοποιημένων τρόπων είσπραξης του κομίστρου που να μην επιτρέπουν υπεκφυγή, να αυξάνουν το «αίσθημα ανασφάλειας των φιλήσυχων πολιτών» και –έτσι –να ευκολύνουν την καταστολή, τον χαφιεδισμό και την Νομολαγνεία.


***

Ας δούμε τώρα το «πρόσφατο κίνημα».

Η λέξη που παίζει παντού:
«αγανάκτηση».

Ναι… αλλά υπάρχει μόνο ένα είδος αγανάκτησης;

Κάποιοι είναι αγανακτισμένοι γενικώς και αορίστως. Άλλοι είναι αγανακτισμένοι γιατί … δεν βγαίνει ένα πιάτο φαί ρε παιδί μου, δεν βγαίνει. Άλλοι στοχοποιούν την ανικανότητα των πολιτικών «φωστήρων» της χώρας. Κάποιοι λεν πως είναι αγανακτισμένοι –ειδικά και πολύ έντονα –με τους μετανάστες.
Κάποιου έχασε η ομάδα του ή δεν έκλεισε το κουπόνι του.

Η θεωρία με το όνομα
• Frustration – Aggression Theory είναι αμφιλεγόμενη και κανείς δεν υποχρεούται να την πάρει στα σοβαρά.

Οι εμπειρίες μου όμως… μου λένε πως όντως… όταν κάποιος ή κάποιοι αναμένουν «δίκαιη αμοιβή» και δεν την λαμβάνουν… ενδέχεται να ξεσπάσουν. Εάν δε τους είναι δύσκολο να εντοπίσουν ή να προσεγγίσουν τον φταίχτη… εύκολα μπορεί να στραφούν σε κάτι άλλο, μπορεί σε κάτι συγκεκριμένο, μπορεί και σε «όλους και όλα».
Αν προσθέσεις σε αυτή την «μαζική ψυχική διάθεση» και την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας που ο όχλος δημιουργεί στις μονάδες… το μείγμα είναι τόσο εκρηκτικό όσο και απρόβλεπτο.


***


Όλη αυτή η ενέργεια που ξοδεύτηκε για την εκδήλωση στο Σύνταγμα, δεν μπορούσε να πάει αλλού;

Εγώ θα ήθελα π.χ. να την έβλεπα να συλλέγει -με τρόπο οικολογικά ορθό –ό,τι εδώδιμο από ένα κρατικό δάσος (για να μην υπάρχει θέμα καταπάτησης ιδιωτικής περιουσίας) και να το μοιράζει δωρεάν σε όλο τον κόσμο.
Να μάθουν οι κλέφτες των σούπερμαρκετ ότι υπάρχει εναλλακτική λύση, μπας και ρίξουν λίγο τις τιμές.

Βέβαια, μια τέτοια ιδέα και η εφαρμογή της ΔΕΝ μας εγγυάται ότι δεν θα λειτουργήσουν αστάθμητοι παράγοντες και ότι δεν θα έχει τελικώς αποτελέσματα άλλα από αυτά που ήθελε. Αυτό είναι το μόνο που έχω για σίγουρο. Το απρόβλεπτο.

Επιπλέον, επειδή εμπεριέχει πραγματικό κόπο, αρκετά πιθανό είναι η ιδέα αυτή να μην ενθουσίαζε τους πολλούς.




***



Ας πούμε τώρα ότι σε αυτή την «αυθόρμητη» και «αμαρκέ» σύναξη… κάποιος τρελλλλάρας σαν και του λόγου μου… είτε πραγματικά επειδή έτσι νοιώθει και πιστεύει… είτε επειδή άλλα συμφέροντα εξυπηρετεί…. ρίχνει σαν ιδέα:



1) Ο όχλος να κάνει εκκαθάριση της πόλης από τους «παράνομους αλλοδπαούς» με «συλλήψεις από πολίτες».

2) Ο όχλος να καταργήσει το Σύνταγμα και να θέσει σε εφαρμογή την Πεφωτισμένη Ολιγαρχία.

3) Ο όχλος να μείνει εκεί μέχρι να καταρρεύσει το σύστημα. Μετά βλέπουμε…

4) Ο όχλος να κλείσει τα φώτα και να αρχίσει ένα πάρτι με ούζα.


Μπορεί κάποιος να βάλει στη θέση των άνωθεν προτάσεων κάτι που θεωρεί «θετικό», ΟΜΩΣ… αχχχχ… όμως… θα πρέπει να ξέρει ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο στο τέλος να «περάσει» κάτι που θεωρεί αρνητικό.
Έτσι είναι ο Όχλος.



***



Δεν ξέρω πως αλλιώς να σας εξηγήσω τον κίνδυνο που διαβλέπω να υπάρχει σε αυτές τις facebook–επαναστάσεις.

Θα σας αφήσω όμως με μια εικόνα:


Ο Άραβας αντικαθεστωτικός, ο πραγματικά αγανακτισμένος και ταλαιπωρημένος,
βλέπει ψηλά στον Ουρανό με χαμόγελο.


«Ω! Ωωωωωωω! Οι Σύμμαχοι! …

Ωωωωωωωωω… με τα αεροπλάνα τους….

Ωωωωωωωωω… και τις έξυπνες τους βόμβες (Smart Bombs)…»


Ωωωωωωωωωωωωωωω… … … … oh-oh!.......

Labels: , ,

33 Comments:

Blogger rose said...

για αυτο έχουμε τα μυαλά μας κάτω απο τα κέρατά μας Αγρινό [και τα δύο τα αποκτήσαμε με μεγάλους αγώνες και παραδοχές] για να αξιολογουμε αναλογα.

αλλά και να ακολουθούμε, επιδρούμε, αλλαζουμε αν μπορούμε δυναμικές...

ποιός είπε ότι διαμορφώθηκε κατι τελεσίδικα επειδή τραγούδησαν το "άη γαμήσου Πάγκαλε"; ...

αλλά ποιος μου προεξοφλει ότι το "πάρτε το μνημόνιο και φύγετε απ εδώ" δεν θα γραψει ιστορία;

τώρα γίνετε... με μας, με όσα μεσα έχουμε

συμπεριλαμβανομενου του κέρατου και του παρελκόμενού του!

[μ αρεσει η ιδέα σου τώρα που αναπτύχθηκε, γιατι αποτελει μερος αυτής της δυναμικής]

28/5/11 21:36  
Blogger rose said...

=τώρα γίνεται

28/5/11 21:37  
Anonymous Λεμέσια said...

Οι ενστάσεις προέρχονται εξ αριστερών και εκ δεξιών.

Μην ξεχνάμε, ότι οι αγανακτισμένοι απευθύνονται εναντίον όλων των καθιερωμένων παρατάξεων.

Οι επιφυλάξεις σου φυσικά, είναι εύλογες. Υπάρχει και το κακό προηγούμενο του Δεκέμβρη του Οκτώ όπου το κίνημα αυτοπυρπολήθηκε εν τη γενέσει του. Όμως, τα πράγματα τώρα ξεκίνησαν πιο ομαλά, πιο ειρηνικά κι όχι ως βίαιη εκδίκηση για το φόνο ενός παιδιού από ένα όργανο της τάξης.

Δε θα τους ονόμαζα αχάπαρους. Αγανακτισμένους και ρομαντικούς λίγο, ναι, δύο αναπόσπαστα στοιχεία για κάθε είδους εξέγερση.

Προσωπικά, εύχομαι μόνο, ό,τι είναι να γίνει, να γίνει αναίμακτα...

Ειδικά χθες, όταν έμαθα για τις συγκρούσεις και τους τραυματίες στην Ισπανία, πάγωσα...

28/5/11 21:39  
Blogger Αστάρτη said...

Κατανοώ τις επιφυλάξεις σου, απόλυτα λογικές.

Η ένσταση μου αφορά την απαξίωση της εν λόγω αντίδρασης λόγω απουσίας χρώματος και ταμπέλας.

Στην προκειμένη όμως, και οι “απολιτίκ”, “μικροαστοί” τα ιδια προβλήματα έχουν. Πώς αλλιώς θα γινόταν δηλαδή; Έτσι τουλάχιστον ανακαλύπτουν κι εκείνοι τη σιωπηλή φωνή που κρύβουν μέσα τους..

Καλό το παράδειγμα που δίνεις για τα εδώδιμα αλλά αυτό απο μόνο του δεν αρκεί.

Η απάιτηση να γινόταν η διαμαρτυρία αλλιώς ή καθόλου, θα είχε ως αποτέλεσμα οι ιδιοι οι εξεγερθέντες να μετατρέπονταν σε αυτό το οποίο “πολεμάνε”.

Ίδωμεν..

Υ.Γ. “Μαμά Ελλάδα…” ;! Αου αου..!

28/5/11 22:12  
Blogger andreas f.stavrou said...

Το κάθε κίνημα πρέπει να κρίνεται μέσα στο χρόνο και τον τόπο πουεκδηλώνεται. Οι γενικεύσεις μπορεί να αδικήσουν.
Αυτό δε σημαίνει ότο θα επιτευχθεί κάτι. Αλλά το θετικό είναι ότι οι κοινωνίες περνούν σταδιακά σε ένα νέο επίπεδο συνειδητοποίησης. Αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις και από τον τρόπο επικοινωνίας αλλά και τα αιτήματα ή συνθήματα.
Προσωπικά αντικρύζω θετικά και στηρίζω κάθε προσπάθεια που αμφισβητεί το σύστημα και κινέιται προς τον εκδημοκρατισμό.
Φυσικά και αυτές τις προσπάθειες που γίνονται στην Κύπρο.

28/5/11 22:50  
Blogger Disdaimona said...

εγώ θεωρω παραβίαση του δημοκρατικού μου δικαιώματος, την ρητή εντολή ότι πρέπει να γίνω αμαρκέ για να έχω δημοκρατικά δικαιώματα.

επίσης ως εργαζόμενη μητέρα εν πάω να εμπιστευτώ το μέλλον μου, αν θα έχω να φάω, να πληρώσω το νοίκι μου, να σπουδάσω το παιδί μου, σε κινήματα με εμπειρία μεγέθους φέισμπουκ που επιμένουν αντι-δημοκρατικά ότι αν δεν τους εμπιστεφτώ είμαι αντι-δημοκράτισσα.

ας σοβαρευτούμεν επιτέλους.

η ελλάδα αποτελείται από κάποια εκατομμύρια ανθρώπων που για δεκαετίες εκολλούσαν ένσημα τζαι τωρά εν μες τους δρόμους.

κανεί αππωμάρες της μεταμοντέρνας αστικής τάξης!

η οποία μιλά τζαι με έπαρση χιλιων καρδιναλίων για την ιστορία των εργατικών αγώνων!

29/5/11 00:02  
Blogger Disdaimona said...

η μόνη έντιμη υπεράνω κομμάτων κίνηση που μπορεί να γίνει είναι μια γενική απεργία ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ.

σε μιαν εφτομάδα να κάμουν τον Γιωργάκη να παρετηθεί μόνος του.
αλλά δεν την κάμνουν γιατί δεν συμφωνούν στο βασικό πλαίσιο: μέσα ή έξω από την Ε.Ε.

δαμέ εν το κλειδί της δυσκολίας του θέματος.
εν υπάρχει χρόνος για τα ψυχοσωματικά των απολιτικ παιθκιά! ύστερα βρίσκουν τα!

29/5/11 00:12  
Blogger Disdaimona said...

τζαι επίσης κανεί με τους λαϊκισμούς που γλύφουν τον πόνο των ανθρώπων, πως δεν τον αφήνουν κάποιοι να εκφραστεί ελευθερα αλλά τωρά που θα σπάσει τις αλυσίδες της ανελευθερίας θα βρεί το μέσα του "πολιτικό είναι" τζαι θα απελευθερωθεί.

ο αντίπαλος - το ΔΝΤ - εν το μεγαλύτερο τέρας της υφηλίου.Θα τους γοράσει όπως ένι, ολοκληρη τη χώρα.

πόσιν ανεντιμότητα, να χρησιμοποιεί κάποιος λοούθκια περί ελευθερίας του πολίτη τζαι πόσος λαϊκισμός τζαι πόση ανευθυνότητα!

29/5/11 00:22  
Blogger Disdaimona said...

και επίσης, τουλάχιστον εκ μέρους της αριστεράς, αυτοί που ελάβαν μέρος εν ξεπερνούν σε εκλογική δύναμη το 2,0%.

σόρυ, αλλά φαντάζεστε να μου ορίζει εμέναν ο Περδίκης αν είμαι πολίτης η αν δεν είμαι;!;!

29/5/11 00:35  
Blogger Disdaimona said...

ή η Θέκλα...:)

29/5/11 00:38  
Blogger Disdaimona said...

συγνωμη που επανέρχομαι Αγρινέ, αλλά εμένα η όλη κατάσταση μου δίνει την εντύπωση ενορχηστρωμένης συστηματίλλας από μεγάλα συμφέροντα.

συστηματίλλα εννοώ την εξυπηρέτηση με δόλιο τρόπο του συστήματος.

το να πείσεις το κόσμο πως το πρόβλημα του είναι το δημοκρατκό του δικαίωμα να πολιτεύεται και να καταργήσεις εντέχνως την οργανωμένη δράση για μένα είναι η χούντα με φέισμπουκ πρόσωπο.

έπεισαν τον κόσμο πως πρέπει να δράσει ατομικά και καλά χωρίς καπέλωμα γιατί ξέρουν πως η οργανωμένη δράση απαιτεί χρόνια τριβής και εμπειρίας για να πετύχεις κάτι.
και πόνταραν στους απολιτικ νέους που θα ποντάρουν; στον άνθρωπο της δουλειάς που έφαεν την καταπίεση με το κουταλάκι και θυμάται πως τους γονιούς του τους καταδίωξαν και πως το δικαίωμα στον πολιτικο λόγο είναι μεγάλο κεκτημένο και όχι εμπόδιο;

μυρίζει χούντα για μένα αλλά χωρίς στρατιωτική δύναμη που θέλει λεφτά.
λεφτά δεν υπάρχουν, με τι να αντικαταστήσουμε τα όπλα;...με την φανταστική εικονα τους που είναι το έθνος.

ας αφήσουμε τωρα τη φαντασία μας να δουλεψει για το ποιοί μπορεί να ελιμπίστηκαν μιαν εθνική κυβέρνηση ταξικά αμαρκε...

29/5/11 03:02  
Blogger andreas f.stavrou said...

Καλά, η αριστερά δεν είναι μέρος του κομματικού συστήματος που διαχειρίζεται την κρατική εξουσία μαζί με τη δεξιά;
Η κομματική αριστερά δεν απαλαμβάνει τα ίδια προνόμια, εξουσία και πλούτο που απολαμβάνουν και οι δεξιοί στο κράτος;
Ποιο είναι το πιο ταξικό;Να δηλώνει αριστερός κομματικά με στόχο να εκμεταλλεύεσαι διαταξικά το σύστημα και το λαό ή να δηλώνεις ότι αντίπαλός σου είναι το κομματικό σύστημα;
Ποιοι είναι τελικά οι στυλοβάτες του υφιστάμενου πολιτικού κρατικού συστήματος;
Προβάλλεις την εμπειρία ως κριτήριο αξιολόγησης. Μα κάποτε ο πιο έμπειρος ήταν ο μονάρχης. Έπρεπε να μην αλλάξει το πολιτικό σύστημα;
Είναι δικαίωμα σου να κάνεις ό,τι επιλογές θέλεις. Δεν είναι δικαίωμα σου να βρίζεις τους άλλους ως κατευθυνομένους ή ύποπτους. Και σε τελική ανάλυση εσύ προσωπικά έπλασες κάποια δική σου θεωρία για να μην χαρακτηρίζεσαι έτσι;

29/5/11 15:07  
Blogger Disdaimona said...

αγαπητέ μου δεν έβρισα κανενα.

λέω το αυτονόητο για το οποίο όλοι κόπτονται.

πως η πολιτικη δεν είναι μια αθώα εκδρομή και πως καραδοκούν συμφέροντα.

και πως τα συμφέροντα, κατά τη δική μου κρίση, χρησιμοποιούν τεχνάσματα χειραγώγησης ευπλαστων και έτοιμων μαζών.

φυσικά είμαι υπέρ της εξυγίανσης του πολιτικού συστήματος. γιατί ανήκω στις μη προνομιούχες τάξεις και με αυτή τη έννοια δεν φιμώνομαι μονο πολιτικά άλλα φιμώνομαι και υλικά - εαν με εννοείς!

αλλά θα ήταν πιο φρόνιμο να είμασταν περισσότερο ώριμοι και λιγότερο αχάριστοι!!!

το συνδικαλιστικο κινημα έχει εμπειρία ετών για το εργατικό δίκαιο το οποίο όλως "τυχαίως" επλήρωσε με το αίμα του.

επίσης το δικό μου δικαίωμα να έχω πολιτικό λόγο δεν μου το χάρισε ιστορικά καμιά εξουσία, μου το χάρισαν κάποιοι που έζησαν πολλά χρόνια στην παρανομία και δεν το χαρίζω σε καμιά αλεπού εθνοπατριωτική που μαζώχνει φέισμπουκ μπέιμπυς για να κατέλθει στις αυριανές εκλογές υποψήφιος.

δεν έχω υπόψιν μου το ΚΚΕ να έχει πάρει μίζες!!! Έλεος!!!!

29/5/11 15:40  
Blogger Disdaimona said...

και για να εξήγηθω πιο καθαρά Σταύρο, εγώ "τυπικά" έπρεπε να υποστηρίξω αυτό που συμβαίνει. διότι ανήκω στο κομμάτι της εξωκομματικής αριστεράς που ψάχνει νέες μορφές λόγου και οργάνωσης.

δεν μπορώ όμως να το κάμω από τη στιγμή που η προσωπική μου κρίση μου δείχνει πως δυστυχώς το παιχνίδι που παιζεται δεν είναι τίμιο.

και ακριβώς επειδή ξέρω πως παίζεται ένα πολιτικό παιχνίδι, μιλώ!!!

29/5/11 16:11  
Blogger Disdaimona said...

και ο λόγος για τον οποίο μιλώ με τόσην έμφαση για εργατικά δικαιώματα, για εργατικούς αγώνες και για το ΚΚΕ είναι γιατί θεωρώ εντελώς ανήθικο το γεγονός πως όσοι είναι με το στόμα ανοιχτό έτοιμοι για φαγοπότι, πουλούν αντικομμουνιστικά φίκια για μεταξωτές κορδέλες για να πείσουν για το ταχα μου τάχα μου ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ versus κομματικό, βγάζοντας έναν εμετικό και αντιδημοκρατικό αντικομμουνισμό, λες και το να είσαι κομμουνιστής είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας!!!

αν ακούσουμεν ακόμα λλίον τους φωστήρες των ΜΜΕ θα βγάλουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΞΑΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ!

29/5/11 16:28  
Blogger andreas f.stavrou said...

Δε μίλησα για το ΚΚΕ, δε μίλησα για μίζες, μίλησα για το κομματικό σύστημα.
Εάν φιμώνεσαι υλικά, τότε αυτονόητα φιμώνεσαι και πολιτικά ή για να λύσεις το υλικό σου πρόβλημα πρέπει να δράσεις πολιτικά.'Ετσι κάνουν όλοι.
Ιδιωτικό πολιτικό λόγο έχουν όλοι σήμερα. Αλλά ιδιωτικό, δηλαδή καθόλου δε μετρά στη λήψη αποφάσεων.
Το να είναι κάποιος κομμουνιστής είναι επιλογή του σεβαστή αλλά και αναγκαία σε μια κοινωνία.
Σίγουρα η πολιτική είναι συμφέρον. Και ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να επιδιώκει το συμφέρον του με τον τρόπο που νομίζει ο ίδιος ως καλύτερο.
Τα ΜΜΕ είναι τα δεκανίκια ή στην ουσία οι ιδιοκτήτες του πολιτικού συστήματος. Δεν χειραγωγούν μόνο τις μάζες αλλά και τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα.Το διαδίκτυο τι σχέση έχει με αυτά;Αντίθετα, είναι άλλος τρόπος επικοινωνίας, έκφρασης, αντίληψης και δράσης.Κατανοώ τις επιφυλάξεις σου.Όμως αυτή την απόρριψη δεν μπορώ να καταλάβω.Η πολιτική δεν είναι προνόμιο λίγων ή ειδικών.Ο καθένας μπορεί να έχει άποψη γι αυτή γιατί ως μέλος της κοινωνίας έχει συμφέρον.

29/5/11 17:00  
Blogger Anef_Oriwn said...

Κύριε Andrea F. Stavrou,

Αν επιτρέπεται μια απορία [κι θα ακολουθήσουν κι άλλες]: Αφού «ο καθένας μπορεί να έχει άποψη γι αυτή [σημ. την πολιτική] γιατί ως μέλος της κοινωνίας έχει συμφέρον», τι πρέπει να κάμει, πως να λειτουργήσει. Ως άτομο, αυθόρμητα και σπασμωδικά, ψάχνοντας για τυχόν ομοϊδεάτες και ομοιοπαθείς και να κατεβεί [ίσως και μετά από εκκλήσεις μέσω Facebook] για μια, δυο, πέντε, δέκα μέρες σε μια διαδήλωση ή άλλη εκδήλωση ή να οργανωθεί πολιτικά και να διεκδικήσει την εξουσία ή μέρος της εξουσίας; Γιατί όλη αυτή η λυσσώδης επίθεση [από το ΜουΜουΕ] κατά του οργανωμένου λαϊκού [συνδικαλιστικού] κινήματος κι αντιπαραβολή του με το κίνημα των “Αγανακτισμένων”; Μήπως γιατί το νέο αυτό κίνημα δεν αμφισβητεί έμπρακτα την αστική εξουσία;
Το ΚΚΕ δεν είναι μέρος αυτού που εσύ ονομάζεις «κομματικό σύστημα»; Είναι κι αυτό συνένοχο για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα; Στα κείμενα σου συνεχώς μιλάς [επαναλαμβάνοντας κουραστικά τον εαυτό σου] για κατάργηση του σημερινού [υφιστάμενου] πολιτικού/κομματικού συστήματος, αλλά ΠΟΤΕ δεν είδα μια συγκεκριμένη εισήγηση ΣΟΥ για πως θα επιτευχθεί αυτό [είτε άμεσα μια και υπάρχουν καίρια και ζωτικά προβλήματα που απαιτούν άμεση επίλυση] είτε πιο μακροπρόθεσμα! Μόνο καταγγελίες, διαμαρτυρίες κι αοριστολογίες βλέπω κύριε Andrea F. Stavrou!

29/5/11 17:24  
Blogger Disdaimona said...

Αντρέα συμφωνούμε στο εξής: ο καθένας να έχει ισοτιμη άποψη. εγώ ως κομμουνίστρια το πέρνω ως τα άκρα αυτό, δηλαδή θέλω να ζω σε μια κοινωνία χωρίς επαγγελματίες πολιτικούς, χωρίς επαγγελματίες γραφειοκράτες, χωρίς καν επαγγελματίες "επιμορφωτές και δασκάλους".

Η δική μου θεωρία είναι πως όλοι μπορούμε να γίνουμε σε όλα ίσοι.
Δυστυχώς όμως δεν είμαστε.

Και - με συγχωρείς - ξερνώ όταν ακούω ανθρώπους να ισχυρίζονται πως θα γίνουμε ίσοι και ελεύθεροι,απλά αν αρχίσουμε να μιλούμε ελεύθερα μεταφράζοντας την ελευθερία ως - παμε πλατεία.

Για τη ελευθερία φίλε μου σφαζόμαστε από την ημέρα εμφάνισης του ανθρωπίνου είδους.

Πρέπει να σκεφτούμε το συγκεκριμένο πρόβλημα της ελλάδας με τους όρους του. Όχι με αφηρημένες και ζημιογόνες και επικύνδινες επιπολαιότητες. Οι οποιες ξαναλέω είναι στημένες.

Είναι υγιές που ο κόσμος θέλει να υπάρχει και να αντιδρά έξω στο δρόμο, σαφέστατα!

αλλά Αντρέα, ας είμαστε λλίον ειλικρινείς. Χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα πως ενα κίνημα θα προχωρήσει. Θα κάτσουν λαλείς ο ΓΙαννής ο Κωστής η Αντρη η Κάτια συν 30.000 αλλους να φτιάξουν πρόγραμμα εξόδου από την κρίση;

Θα φτιάξουν μιαν προκύρηξη, μετά μιαν άλλη και μετά θα έρτει ο Χ η ο Ψ έτοιμος απο τα πριν πολιτικος φορέας να τους φέρει τον οικονομολόγο του, τον συνταγματολόγο του, τον κοινωνιολόγο του κ.ο.κ

γιατί λοιπόν αυτό το κίνημα δεν είπε από την αρχή το εξής : είμαστε αγακτισμένοι και ακομμάτιστοι. δεν γαϊζουμεν τίποτε για τον τρόπο με τον οποίο θα σώσουμε το κεφάλι μας. θέλουμεν όμως με ειλικρινή διάθεση να συμβάλουμε για να σωθεί η χώρα.

ελάτε μαζί μας, όσοι είστε στον αγώνα, πλην τους φασίστες και τους ρατσιστές, να φτιάξουμεν ενα παλλαϊκό μίνιμουν σχέδιο δράσης.

να βρούμε τα μίνιμουμ που μας ενώνουν.

ελάτε τίμιοι συνδικαλιστές (και όχι μόνο εσείς του ΠΑΣΟΚ που ήρτετε κρυφά) ελάτε τίμιες φοιτητικές οργανωσεις, ελάτε καλλιτέχνες, ελάτε συνταξιούχοι, ελάτε προοδευτικοί άνθρωποι να κάμουμεν το ΜΙΝΙΜΟΥΜ.

αυτά λέω εγώ Αντρέα.

και για να σταματήσω να κάμνω ανελέητη κατάχρηση χώρου στον Μουφλόν, θα τελειώσω με το εξής:

όσα κόλπα τζαι να επεξεργαστεί ο παγαπόντης ο συστημικός χώρος, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, όσες ομορφκιές τζαι να πει υπερ της δημοκρατίας και της ελευθερίας λόγου προκειμενου να περάσει τον έσχατο, αντιδημοκρατικό λόγο, τον κρυπτοεθνικισμο και τον αντικομμουνισμό, ΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!

Μπορεί στα φέσμπουκ να μεν μαθαίνεις πολιτική αλλά αμα περάσεις από τον μαρξισμο μαθαίνεις!

29/5/11 18:15  
Blogger Disdaimona said...

Και επίσης, θα ζητησω από όσους μιαν ζωή κατηγορούν τους κομμουνιστές για ανελευθερία, την στιγμή που θα εμφανιστεί το κίνημα που θα θέλει να απορροφήσει του αγανακτισμένους, να έχουν - ως ελευθεροι που καμωνονται πως είναι -την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΕ ΕΜΑΣ να παραδεχτούν πως ΧΩΡΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΕΝ ΚΑΙΡΟ ΚΡΙΣΗΣ θα πασιν αθκιάβαστοι στην αγκαλιά του φασισμού τζαι θα κάμνουν τζαι παρτυ!!!

29/5/11 18:44  
Blogger andreas f.stavrou said...

@disdaimona
Συμφωνώ απόλυτα με το όραμά σου για μια κοινωνία χωρίς ιεραρχίες και ειδικούς, μια κοινωνία ισότητας.
Για τα κινήματα που αναφύονται, το θέμα είναι απλό:αν δεν έχουν πολιτικά αιτήαματα, θα αποτύχουν. Αν μέσα από τη δράση τους οδηγηθούν επίσης σε μια νέα πολιτική συνειδητοποίηση, είναι εξίσου θετικό.
Επίσης μπορώ να αποδεκτώ ότι οι νέοι σήμερα μαθαίνουν με άλλους τρόπους και κυρίως μέσα από τον τρόπο της ζωής τους. Και αυτό είναι θετικό από μια άποψη.
Αν προκύψει φασισμός ή τυραννία - καθόλου απίθανο -αυτό θα είναι αποτέλεσμα ότι το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε πλήρη διάσταση με την κοινωνία.

29/5/11 23:23  
Blogger andreas f.stavrou said...

@Ανευ
Σίγουρα επαναλαμβάνω τον εαυτό μου και εσύ το δικό σου. Δεν είναι αυτονόητο αυτό;
Μαζί σου συζήτησα ώρες ολόκληρες . Έχουμε διαφορετική αντίκρυση της πραγματικότητας.
Για τη λειτουργία του ατόμου ως πολίτη, υπάρχουν πολλοί τρόποι. ένας είναι η προσχώρησή του ως οπαδού σε μια ομάδα διαμεσολάβησης που λέγεται κόμμα. Φυσικά αυτό δεν τον καθιστά πολίτη, είναι απλώς ψηφοφόρος.
Ο άλλος είναι το άτομο να συμμετέχει ως πολίτης στον δήμο και όχι σε ομάδα διαμεσολάβησης. Αυτό δεν είναι λιγότερο ταξικό από τη συμμετοχή σε ταξικά κόμματα.
Σίγουρα είμαι εναντίον του συστήματος. Εσύ είσαι υπέρ και ποια κρατοκεντρική ιδεολογία υποστηρίζεις;

29/5/11 23:33  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Rose
Εκτός από τα τελεσίδικα είναι και τα προαποφασισμένα…

Και ξέρεις, την τέχνη του να βάζεις όλα να δουλεύουν για τα προαποφασισμένα την κάνανε επιστήμη… ή την επιστήμη τέχνη… ξέχασα πως ακριβώς και ποιοι. Άνισος ο αγώνας και την Ιστορία πάλι θα την γράψουν –ως νικητές –με τρόπο «έντεχνο» και «επιστημονικό».

@Λεμέσια
«…Προσωπικά, εύχομαι μόνο, ό,τι είναι να γίνει, να γίνει αναίμακτα...»

Μα και για άλλους αυτό είναι το ζητούμενο. Υ αναίμακτη υποταγή έχει και τα προτερήματά της για αυτόν που υποτάσσει.

Το «αχάπαροι» μπορεί να αφορά τους λίγους ή τους πολλούς, αναλόγως του τι ερμηνεία του δίνεις. Π.χ., όταν αυτή η ερμηνεία αφορά τις γνώσεις κάποιου για το ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται πραγματικά μέσω της Α ή Β κίνησης… τότε και τον εαυτό μου Αχάπαρο θα τον πω. Υποψιασμένο αχάπαρο, έστω…

@Αστάρτη
Μα δεν είναι η απουσία χρώματος ή ταμπέλας που με προβληματίζει.

Αν δεις πλάι αριστερά –στο προφίλ –δηλώνω Ανένταχτος. Άλλο όμως η απουσία ταμπέλας και άλλο η απουσία συγκροτημένης σκέψης. Δεν περιμένω από τον καθένα να κουβαλά το δικό του –προσωπικό ή συλλογικό –μανιφέστο (τα βρίσκω πληκτικά). Περιμένω όμως κάποιο βαθμό αυτογνωσίας και ειλικρίνειας.

Ξέρεις, έχω δει αρκετούς «επαναστατημένους» που μιλούσαν για αυτονόμηση και αυτοδυναμία και… άλλο από τηλέφωνα για ντελίβερι και σικάτα ρεστοράν δεν έβρισκες στην ατζέντα τους.

Τα «εδώδιμα» ήταν απλά ένα παράδειγμα … το οποίο πάλι επιτρέπει κατάληξη διαφορετική από αυτή που στην αρχή δεχόμαστε ως το ζητούμενο. Τροφή για Σκέψη δηλαδή.

Δεν λέω «…να γινόταν η διαμαρτυρία αλλιώς ή καθόλου». Λέω «προσοχή στα αυτογκόλ». Ο Φόβος και ο Θυμός είναι το ψωμοτύρι των Behaviorists (ψυχολογία)… περισσότερο και από το …κοκό που τραβάει καράβι, αρσενικό ή θηλυκό.

ΥΓ: άου άου… αβαβάου ΠΑΠΑπάου.

30/5/11 23:41  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Ανδρέας Φ. Σταύρου

Ξέρεις, στο χώρο της συνωμοσιολογίας υπάρχουν αρκετές παπαριές αλλά… και αρκετές «συμβουλές» ή συμπεράσματα… που στο πλαίσιο μιας –όποιας –άσκησης της Σκέψεως …βρίσκω καλόν να έχει υπόψη του ο Σκεπτόμενος.

«Ιf you want to control the dissent you lead the dissent» που λένε και οι Αμερικάνσκι. Αντιλαμβάνεσαι… ότι δεν είναι και το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο … αυτή η προσπάθεια να χειραγωγηθεί για να «επιτύχει» στο τέλος τα αποτελέσματα αυτά που βολεύουν όσους θέλουν να αποκομίσουν κέρδη από εκχώρηση κυριαρχίας και κατάρρευση στην Ελλάδα. Αντί δηλαδή να έχουμε αποτελέσματα που θα αυξάνουν την ελευθερία, μπορεί κάλλιστα να οδηγηθούμε σε αποτελέσματα αντίθετα. Δες που οδηγούνται οι Άραβες…

Η αγανάκτηση από μόνη της δεν με πείθει ως ολοκληρωμένη συνειδητοποίηση. Ο δε εκδημοκρατισμός… δεν σημαίνει τίποτα θετικό αν οι κατά καιρόν πλειοψηφίες άγονται και φέρονται.

«…Ιδιωτικό πολιτικό λόγο έχουν όλοι σήμερα. Αλλά ιδιωτικό, δηλαδή καθόλου δε μετρά στη λήψη αποφάσεων…»
«…Το διαδίκτυο τι σχέση έχει με αυτά; Αντίθετα, είναι άλλος τρόπος επικοινωνίας, έκφρασης, αντίληψης και δράσης…»
Να μου επιτρέψετε να διαφωνήσω ολίγον τι με τα άνωθεν.

2) Το διαδίκτυο δεν είναι απλό μέσο έκφρασης… είναι και ΜΜΕ όπως τα πατροπαράδοτα αλλά πιο εξελιγμένο, πιο διαδραστικό. Τρώμε τόσες ώρες να προσφέρουμε στους διαχειριστές του τις πληροφορίες για το τι μας συγκινεί, τι μας χαροποιεί ή φοβίζει… Σκέψου μόνο … αν κάποιος είναι π.χ. χρήστης του φτασοβιβλίου…την αγωνία για το πόσους «φριεντς» έχει ή πόσα «λάικ» έχει εισπράξει… και για τον χρήστη Μπλογκ… την αγωνία της αναγνωσιμότητας. Ας μην τα απλοποιούμε τόσο τα πράγματα, μπορούν και αυτά να παίκουν τον ίδιο ρόλο –και χειρότερο –με τα ΜΜΕ.

1) Ο ιδιωτικός πολιτικός λόγος μπορεί να μην μετρά τόσο στη λήψη αποφάσεων του ευρύτερου συνόλου… αν όμως κάποτε οδηγεί στη πράξη… και μάλιστα στο παράδειγμα συμπεριφοράς… ή έστω αν λειτουργήσει σαν σπέρμα για τέτοια… μπορεί κάλλιστα να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Για να το συνδέσω με το «αν δεν έχουν πολιτικά αιτήαματα, θα αποτύχουν» … θα διαφοροποιηθώ κάπως και θα πω… «αν δεν έχουν πολιτικές πρακτικές». Όχι τόσο σε επίπεδο διαδηλώσεων ή εκλογικής συμπεριφοράς… όσο –και εδώ εκφράζω καθαρά τη δική μου «φαντασίωση» –στο επίπεδο «θυσίας-λύτρωσης εαυτού», δλδ. πράξεων και πρακτικών που οδηγούν σε νέους τρόπους ζωής με γνώμονα την αυτοδυναμία και την αυτονομία, πιθανά και «εκτός» του άνετου, «πολιτισμένου» αστικού μας μικρόκοσμου των μεγαλουπόλεων.
Ξέρεις… σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη… είναι άνθρωποι που κατέβηκαν στις πόλεις εδώ και 20-30+ χρόνια… που τώρα επιστρέφουν στην ύπαιθρο. Βέβαια, αν το κάνουν αυτό διατηρώντας τις ίδιες συνήθειες… τις ίδιες πρακτικές αυτοεγκλωβισμού που η πόλη τους έχει διδάξει… το αποτέλεσμα πάλι δεν θα είναι θετικό, τουλάχιστον όχι όπως εγώ καταλαβαίνω το θετικό.

(Ελπίσω τούτο να μην το ερμηνεύσεις σαν μια απλοϊκή, ουτοπική «επιστροφή στη φύση», εννοώ κάτι πολύ πιο πολύπλοκο και δεν με παίρνει ο χώρος…)

Για να το πω όσο πιο σύντομα μπορώ υπό τις περιστάσεις… κάποτε για να μπορεί το «..άτομο να συμμετέχει ως πολίτης στον δήμο…» ίσως πρέπει πρώτα να εγκαταλείψει την –κάπως εγωιστική –απαίτηση για μαζικότητα … και να ψαχτεί αλλού. Π.χ., αν θυμόμασταν κάπως τα Φυσικά Δικαιώματα … αυτά δηλαδή που δεν μπορούν να τύχουν διαπραγμάτευσης από καμιά «δημοκρατική διαδικασία»… ίσως να αποκτούσαν και οι όποιες εκδηλώσεις περισσότερο νόημα. Αντ’ αυτού.. τείνουμε να θεωρούμε ως «φυσιολογικές» τις απαγορεύσεις π.χ. της συλλογής και του κυνηγιού… και σε λίγο μας βλέπω να αποδεχόμαστε και –ευνοϊκότατους για τις «αγορές» –περιορισμούς στο δικαίωμα για εκτροφή και καλλιέργεια.

30/5/11 23:41  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Άνευ
Το «οργανωμένο λαϊκό κίνημα»… όταν τσακώνεται με τα καινοφανή κινήματα σαν …κιστημένη κορούδα για τη σημασία των ΜΜΕ… απλά ενισχύει τα επιχειρήματα όσων το εντάσσουν στο ήδη υπάρχων σύστημα. Ας κοιτάξει λοιπόν να βρει τρόπους και προτάσεις… που να πείθουν για την ενίσχυση της αυτοδυναμίας και της αυτονομίας «του λαού»… (εγώ θα έλεγα «του ατόμου» )… ΚΟΝΤΡΑ στις αγορές… αντί να παίζει δίπορτο με επαναστατική ρητορική και «απόδοση των μέσων παραγωγής στο λαό» από τη μια… και μεσολάβηση (με το –πολιτικό / κομματικό –αζημίωτο) για τα «συμφέροντα της εργατικής τάξης» από την άλλη, πράγμα που ισοδυναμεί με διαιώνιση της κατάστασης… βασιζόμενη σε ένα σχεδόν χριστιανικό (…άραγε μετά θάνατον; …) αύριο.

30/5/11 23:43  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@Disdaimona

Αν το «αμαρκέ για να έχω δημ. Δικαιωμ…» είναι αναφορά στο γιουχάισμα της κόκκινης μπαντιέρας και στην απαίτηση να κατεβεί… εξήγα μου σε παρακαλώ γιατί ο φέρων την μπαντιέρα δεν σεβάστηκε την επιθυμία-συμφωνία όσων κατέβηκαν στο Σύνταγμα και… γιατί δεν πήγε σε άλλο χώρο να κάνει τη δική του εκδήλωση. Δεν το βρίσκεις ανέντιμο και αυθαίρετο να προσπαθεί να χρωματίσει μια μαζικότητα που δεν του ανήκει;

Αν εννοείς άλλα… π.χ. την ταύτιση του κομουνισμού και του κάθε κομουνιστή με τον Σταλινισμό και τα εγκλήματα του… εντάξει Δις., υπάρχουν και ανιστόρητοι που δεν γνωρίζουν πόσους πολλούς (και διαφορετικούς στο ποιόν τους) κομουνιστές έθαψε η ίδια η Σοβιετία.

Για το «μεταμοντέρνα αστική τάξη»… θα επαναλάβω πως εγώ θεωρώ… τουλάχιστον στα «θέλω» μας… ότι μας έχουν μετατρέψει ΟΛΟΥΣ σε αστούς μικρομεσαίους. Η πραγματικότητα μας βέβαια είναι όμοια με αυτή του ακτήμονα χωρικού…

Θυμάμαι κάτι ΕΔΕΚίτες… στα τέλητου 70, αρχές του 80… που «έβριζαν» τους άλλους, αριστερούς και δεξιούς… ως μικροαστούς… κρατώντας τον εαυτό τους απ’ έξω. Αν και μικρός τότε… τους θυμάμαι πολύ έντονα, ήταν τόσο ξινό το ύφος τους. Θυμάμαι επίσης και το πως κατέληξαν. Υπόδειγμα (μμ) αστού.

Την ιδέα της γενικής απεργίας την κατατάσσω ακριβώς στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν από το αμαρκέ κίνημα. Δεν σκέφτεσαι ότι μπορεί ακριβώς να χρησιμοποιηθεί για να επισπευτεί μια κατάρρευση και … τα-ταααα… η εκχώρηση κρατικής γης και οι ιδιωτικοποιήσεις;

Αν αυτοί οι κίνδυνοι αφορούσαν μόνο κάποιες ΔΕΚΟ της κακιάς ώρας… και κάποια κρατική γη χωρίς φυσικό πλούτο που ήδη έχει μετατραπεί σε γη άχρηστη… θα έλεγα «δε βαριέ».
Βέβαια θα ήταν εύκολο να το πω γιατί αφορά τους Έλληνες εξ Ελλάδος και όχι εμένα.
Δεν μιλούν όμως για κάτι τέτοιο. Μήπως δεν έχουμε αντιληφθεί ποια είναι τα σχέδια;


Αυτοί λογαριάζουν να δώσουν στους ιδιώτες (και δη στους ξένους ιδιώτες) ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ… μαζί με κρατική γη –φιλέτα με ποικιλόμορφο πλούτο.

Καταλαβαίνουμε πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Καταλαβαίνει κανείς ότι ο κίνδυνος δεν είναι ΜΟΝΟ οι απώλειες θέσεων εργασίας και δημόσιων επιχειρήσεων; Ότι ο ουσιαστικός κίνδυνος θα είναι η αδυναμία των πολιτών… των ιδιωτών… να έχουν τον όποιο τρόπο αντίστασης στις αγορές;

Δες τα όσα λέω στον Σταύρου για Φυσικά Δικαιώματα… να καταλάβεις τι θεωρώ εγώ ως στόχο του ΔΝΤ, κλπ. Ρίξε και μια ματιά στις ειδήσεις με τα Γερμανικά … αγγούρια… να καταλάβεις πως σε λίγο θα μας βάλουν (με το συμπάθειο) φέτες φέτες το Codex Alimentarius στα οπίσθια… και θα κάνουν την καλλιέργεια πράξη επιτρεπόμενη μόνο υπό όρους και μόνο για σκοπούς «Αγοράς»…

Ευθύνη δε… δεν φέρουν μόνο τα κόμματα και οι παρατάξεις. Όταν προ ετών βρισκόμουν στην Ελλάδα και ρωτούσα «πως θα αντέξει η αγορά τόσα μικρομάγαζα»… δεν έλαβα απάντηση από κανένα. Όλοι έτρεχαν για δάνεια από τις τράπεζες… και άνοιγαν μπουτίκ, μαγαζιά με ηλεκτρονικά είδη, κρεπερί και σκατερί… με το όνειρο του «θα είμαι αφεντικό του εαυτού μου». Οι πλείστοι έκλειναν στο 6μηνο / χρόνο και άνοιγαν άλλοι στη θέση τους. Να δεις που κάποιοι από αυτούς είναι …κι’ Αγανακτίστας!

(Στο ξαναλέω… στα «θέλω» μας… μας έχουν κάνει όλους αστούς… ακόμα και η εξωκομματική αριστερά έχει ανθρώπους με περιουσία… που άμα δουν να πέφτει το εισόδημα τους… π.χ. από τις 5000 ευρώπουλα στις 3000… τους πιάνει φόβος και τρόμος και δέος και…. μια λαχτάρα για κρουασάν…. Ζεις πρωτοπόρο Ναγκασάκι… σε κάθε δρόμο, κάθε σοκάκι…. Ναγκασάααακιιιι…. Ναγκασάααακκιιιι… Ναγκασαααααααααααααααααααααακιιιιιιιιιι………….. )


Αντί για γενικές απεργίες… εγώ θεωρώ πιο σημαντικό τώρα… εδώ που φτάσαμε (διότι δεν αφορά μόνο την Ελλάδα αυτή η κατάσταση) … να ψάξουμε να βρούμε τρόπους για να μπορεί ο ένα, οι δυό… οι τρεις.. να εξασφαλίζουν κάποια πράγματα βασικά και να λειτουργούν… -σε όποιο βαθμό γίνεται –ΕΚΤΟΣ των αγορών. Όχι να προσπαθούν να διαπραγματευτούν καλύτερους όρους ένταξης σε αυτές.

ΥΓ: Τις λέξεις «απολιτίκ», «μίνιμουμ», «Περδίκης» και «Θέκλα»… σε παρακαλώ να τις αποφεύγεις δαμέσα. Χαλούν μου το ντεκόρ.

30/5/11 23:46  
Blogger Αστάρτη said...

@Αγρινό.

Απο όλα αυτα τα σχόλια που άφησες κατάλαβα παραπάνω πράγματα απο οσα ειχα καταλάβει όταν διάβασα την ανάρτηση σου.

Επίσης εκτιμώ το γεγονός ότι απαντάς πολιτισμένα χωρίς να βρίζεις, να ειρωνεύεσαι ή να χρησιμοποιείς άκυρους χαρακτηρισμούς.

Προφανώς δεν εισαι συμπλεγματικός η τελοσπάντων αν είσαι,δεν γίνεσαι έρμαιο των συμπλεγμάτων σου..

Καλό βράδυ.

31/5/11 00:17  
Blogger Disdaimona said...

Ήρτα,

απολογούμαι ξανά, τωρά που είσαι at home για τα 100 σχόλια που άφησα.
κάποια στιγμή λαλώ που μεσα μου "κόρη μου παρέτα τούτον κάμνει το μόνο η Θ...."

Σύντομα.

1, Όι εν εχω συναισθηματικό πρόβλημα να γιουχάρουν την κόκκινη σημαία. Αν θέλουν ας την κρούσουν τζιόλας.
Εχω σοβαρότατο πρόβλημα να εν ένα βήμα πριν την τελειωτική χρεωκοπία που το κεφάλαιο τζαι να φκαίνει στην πιάτσα αντί η ταξική τους θέση - έτο που ήρταν ξανα πίσω οι λέξεις - ο αντικομμουνισμός τους.

Η κόκκινη σημαία εννεν καθεστωτική σημαία στην Ελλάδα. Καθεστωτική εν η ελληνική τωρά. Ας εγιουχάραν τη δική τους, όπως εκάμαν τζαι το 08.
Τωρά θωρώ άλλα φαινόμενα. Τα παιδιά του 08 να κάθουνται παρέα με εθνοσωτήρες τζαι να μιλούν για "το καλό του ελληνικού λαού", που εν ένα πράμα ξαφνικά. επήαν περίπατον τζαι οι δούλοι τζαι τα αφεντικά. ούλλοι το ίδιο.

επίσης θεωρώ μάγκαν τον τύπο που επήεν με την κοκκινη σημαία τζαι έφαεν το γιούχάισμα που καποιους άλλους "αριστερούς" που πάσιν τζαι ηγούνται καταστάσεων καμουφλαρισμένοι σε ροζ.

2. πολλά σωστές οι επισημάνσεις σου για το θέμα της γενικής απεργίας.
η γενική απεργία θα ήταν ωφέλιμη στην περίπτωση που υπήρχε κοινή αποδοχή ενός οικονομικού σχεδίου δράσης για ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής τζαι μιας προσπάθειας να πέσει η εξόφληση του χρέους "στα μαλακά" για τον ελληνικό λαό, χωρίς τελεσίδικο ξεπούλημα στο ιδιωτικο κεφάλαιο.

έτσι τζι αλλιώς εν θα ξεχρεώσουν σε 500 χρόνια. ας εκάμναν μιαν προσπάθεια να ξαναφτιάξουν ή μάλλον να φτιάξουν όσα δεν εφτιάξαν τόσα χρόνια με τες επιδοτήσεις, που αντί να επενδύουν στη παραγωγή εκάμναν σόου τζαι ολυμπιακούς τζαι επιάνναν που 15 μισθούς ο καθένας.
με ένα πρόγραμμα λιτότητας να εχτίζαν μια ελληνική οικονομία βασισμένη στην παραγωγή έστω "της καρφίτσας" διότι τωρά μόνον βρασιόλλια τζαι χαϊμαλιά παράγουν...εν ηξέρω αν το γνωρίζει η Θ....

τέλος πάντων, ξέρουμε πως τα πράματα εν πραγματικά πολλά ασιημα,
μακάρι να βρεθούν οι σωστοί αναλυτές τζαι οικονομολόγοι να βοηθήσουν. εμείς φκάλουμεν γενικά συπεράσματα που τες παρατηρήσεις μας.

εμένα αυτό που με απασχολεί, εν ότι για να περάσει το σχέδιο της εξαγοράς της χώρας χρειάζεται μια μινιμ...συναίνεση που τα κάτω.

γι αυτό το υποτιθέμενο αμαρκέ με εξαγριώνει, γιατί ότι χωνει τες αντιθέσεις σε εποχές που οι αντιθέσεις εν οξυμένες ξέρουμε πως κάμνει το δουλικό κάποιων συμφερόντων.

να πω την αμαρτία μου Αγρινέ, εκουράστηκα κάπως τουτες τες μέρες με την αφέλεια, τζαι την εξέγερση του 68 που τάχα γίνεται τωρά τζαι τα ρέστα.

Οι ανθρώποι εν με τες αλυσίδες πάνω στα πόθκια τζαι νομίζουν πως αυτό που λείπει είναι μια λουλουδέ εξέγερση. Τέλεια μες το ντινάι ότι το χρέος εν φέφκει με αρωματικά, τζαι ότι τωρά το κεφάλαιο δεν έσιει την ευχέρεια να ικανοποιήσει τες ανάγκες μιας πολιτιστικής αριστεροδεξιάς του Μάη.

τέλος θενκς για τη συμβολή σε τούτην την κουβέντα. και το λέω με ειλικρίνια.

31/5/11 01:56  
Blogger the Idiot Mouflon said...

Άηκες πισω ένα... μινιμουμ περδίκη. Τυχαία;

31/5/11 02:05  
Blogger Disdaimona said...

τζαι κάτι άλλο που με εξαγριώνει εν ότι εν οι φιλοεθνικοί που συναινούν συνειδητά ή ασυνείδητα πιο ευκολα στο ξεπούλημα, τζαι πάλε με την ίδια μέθοδο.

δηλαδή φωνάζοντας κατά την ώρα του ξεπουλήματος για κάποιο λόγο πως ενικήσαν τον κομμουνισμό.

δηλαδή πηδά τους το ΔΝΤ τζαι τζείνοι φωνάζουν κάτω ο Λενιν.

τζαι τούτον εν ψυχικά κουραστικό. να θωρείς μπροστά σου τζείνα που εθκιάβασες τζαι εν έζησες να επαναλαμβάνουνται.

τζαι να ξέρεις πως τούτοι οι επαναλαμβανόμενοι κύκλοι εν η απόδειξη πως η αναπτυξη του συστήματος εσιει όρια καθορισμένα για να μπορεί να "αναπτύσσει" τες επαναλήψεις του.

31/5/11 02:23  
Blogger Disdaimona said...

σιγά να μεν πω Περδίκης!

31/5/11 02:27  
Anonymous Κομμουνιστής said...

Γειά σας παιθκιά τζιαι που εμέναν. Dis, εν συμφωνώ ακριβώς μαζίν σου.

Ο κόσμος που κατεβαίνει τούντες μέρες στο δρόμο, εν όντως αγανακτισμένος. Εν αντέχει άλλον. Η κατάσταση εν πραγματικά άθλια που όποθεν τζιαι αν πιάεις τα πράματα στην Ελλάδα. Όντως αγανκτεί. Όντως εη πλειοψηφία κατεβαίνει αυθόρμητα.

Ένιξερει ακόμα ακριβώς γιατί αγανακτεί, φταιν σε κάποιους οι μετανάστες, σε κάποιους τα κόμματα, σε άλλους οι "συνδικαλιστές".

Ένιξερει ακόμα τι θέλει. Να ππέσει η κυβέρνηση, να χτιστεί φράχτης στον Έβρο, να κρεμμάσουν τζιαι τους 300.

Προφανώς τζιαι όταν συμβαίνει κάτι τέθκοιον, με μιαν αρκετά μεγάλη μαζικότητα, συγκρίσιμη με το πόσον κόσμον κατεβάζουν σε τακτική βάση η ΓΣΕΕ ή το ΠΑΜΕ, ούλλοι θέλουν να παρέμβουν τζιαι να επηρεάσουν το κίνημα προς τη δικήν τους πλευράν.

Προφανώς όσον το κίνημα εν στο επίπεδον που εν τωρά, στερείται εμπειρίας, πολιτικών στόχων κτλ, εν ακίνδυνο. Αλλά μπορεί να συναντηθεί με το ΠΑΜΕ, το ΜΑΣ, την ΠΑΣΕΒΕ, ο κόσμος που κατεβαίννει έννεν εξωγήινοι. Εν εργαζόμενοι, φοιτητές, αυτοαπασχολούμενοι που έχουν επαφή. Τζιαμέ μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Μπορεί ένα τμήμα του να ριζοσπαστικοποιηθεί.

Το σύστημα φοάται τούντο πράμαν τζιαι κάμνει ότι μπορεί για να μεν μπορέσουν ποττέ να συναντηθούν τα θκυό. Το αυθόρμητο με το οργανωμένο, το απολίτικο με το πολιτικό. Λαμβάνει τα μέτρα του, προβάλλει το κίνημα πρώτα τζιαι κύρια ως ακομμάτιστο, ακαθοδήγητο, εννοώντας ότι καθοδηγείται που τους καναλλάρχες. Τα κόμματα(ΠΑΣΟΚ τζιαι ΝΔ) επίσης παρεμβαίνουν τζιαμέ.

Εννα δούμεν. Μπορεί σε μιαν εφτομάδαν να ξεφουσκώσει. Δαμέ όμως μετριούνται τζιαι οι δυνάμεις της αστικής τάξης με τες δυνάμεις της εργατικής τάξης. Ειδικά στον πόσον κόσμον που πάει τζιαμέ εννα μπορέσει να τον απεγκλωβίσει.

Κομμουνιστής

31/5/11 18:17  
Blogger andreas f.stavrou said...

@the idiot mouflon

Για το διαδίκτυο δε συμφωνώ. Δεν μπορείς να αξιολογείς τη νέα τεχνοδικτυακή επικοινωνία με βάση "παιδικά" φαινόμενα που υπάρχουν. Είναι στα αρχικά του στάδια. Για να εκτιμήσεις το διαδίκτυο ως επικοινωνιακό σύστημα πρέπει να το συγκρίνεις με το προηγούμενο "γραφειοκρατικό" σύστημα.
Συμφωνώ ότι οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες δε λύνουν κανένα πρόβλημα από μόνες τους. Απλώς λειτουργούν ως μηχανισμός πίσεης στο σύστημα και από μια άποψη το νομιμοποιούν κιόλας.
Όμως αυτοί που βγαίνουν στους δρόμους είναι υποχρεωμένοι να διεκδικήσουν κάτι πολιτικά για να έχουν μέλλον. Επίσης είναι δεδομένο ότι πρέπει να συνδυάζουν τη θεωρία με την πράξη γιατί αλλιώς θα αναπαράγουν το ύστημα και πιθανό και σε χειρότερη έκδοση. Μπορεί όμως να δημουργηθούν προϋποθέσεις και για κάτι καλύτερο. Διαφορετικά μπαίνουμε στην καταδίκη κάθε αγώνα προκαταβολικά.
Η έννοια της μαζικότητας στις δεδομένες συνθήκες είναι απότοκος του παρελθόντος ως δράσης αλλά και μιας άλλης διάστασης, της δύναμης. Από τη στιγμή που το πλανητικό σύστημα υιοθέτησε την αντίληψη της πολιτικής ως δύναμης και οι κομματικές ομάδες το υιοθέτησαν μεταφέροντας το στο εσωτερικό, τότε η εξέλιξη είναι συνυφασμένη με τη δύναμη. Οι πιθανότητες γέννησης μιας νέας δικτατορίας είναι υπαρκτές. Αλλά αυτό θα προέλθει από το γεγονός ότι το σύστημα θεωρεί πια ως καταστατική παράμετρο του τη δύναμη και όχι γιατί διαδηλώνουν οι άνθρωποι.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο η πολιτική πρακτική αλλά και η θεωρία που τη στηρίζει ή κάνω κάτι και ξέρω γιατί το κάνω.

31/5/11 21:43  
Blogger the Idiot Mouflon said...

@ A.F. Stavrou

Και η θεωρία θα προέλθει από...;

Εδώ σε θέλω κάβουρα.

Πηγή δεν θα βρεθεί μόνο μέσω "του παρελθόντος ως δράσης" και της Ιστορίας των -ταξικών ή άλλων -συγκρούσεων.

Να μεν υποτιμούμε την τάση του κόσμου να λαμβάνει αποφάσεις με βάση το συναίσθημα. Ειδικά άμα πρόκειται για καταστάσεις όχλου... εν πολλαπλάσιος ο κίνδυνος.

Τζιαι τούτον το πράμα... το συναίσθημα... είναι για τους -ένθεν και ένθεν -"μάστρους" στον έλεγχο των μαζών πράμα μετρήσιμο και διαχειρίσιμο.


Μεν με παρεξηγάς... δεν παριστάνω τον "απόλυτα λογικό". Το αντίθετο... μάλλον διαισθητικός είμαι ... αλλά ακριβώς για αυτό προσπαθώ πάντα να σπέρνω το χωράφι των συναισθημάτων τζιαι με λλίους σπόρους λογικής.

31/5/11 22:12  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home